گناه

گنه کردم گناهی پر ز لذت

کنار پیکری لرزان و مدهوش

خداوندا چه می دانم چه کردم

در آن خلوتگه تاریک و خاموش

 

در آن خلوتگه تاریک وخاموش

نگه کردم به چشم پر ز رازش

دلم در سینه بی تایانه لرزید

ز خواهش های چشم پر نیازش

 

در آن خلوتگه تاریک و خاموش

پریشان در کنار او نشستم

لبش بر روی لبهایم هوس ریخت

ز اندوه دل دیوانه رستم

 

فرو خواندم به گوشش قصه عشق

ترا میخوانم ای جانانه من

ترا میخوانم ای آغوش جانبخش

ترا ای عاشق دیوانه من

 

هوس در دیدگانش شعله افروخت

شراب سرخ در پیمانه رقصید

تن من در میان بستر نرم

بروی سینه اش مستانه لرزید

 

گنه کردم گناهی پر ز لذت

در آغوشی که گرم و آتشین بود

گنه کردم میان بازوانی

که داغ و کینه جوی وآهنین بود

 

فروغ فرخ زاد

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روح عشق

این همه زمزمه طولانی

این همه فکر و خیال بحرانی

روح من بی خبر از خود گشته

قلب من پی معشوقه خود رفته

حال این منم روح بی قلب مانده

روح من از پی قلبم به کجاها رفته؟

 

 

 

 

 

عشق

و تو را می بینم

ای گمشده در دلم

و تو را می جویم

ای گل شب بویم

تا پرستو خانه می سازد

من تو را می خواهم

و تو را می بوسم

از تو من می رویم

جرعه جرعه از تو من می نوشم

وین همه عشقم را

د ر نگاه تو می جویم

 

i`m so tired of being here

suppresed by all of my childish fears

and if you have to leave

i wish that you would just leave

because your presence still lingers here

and it won`t leave me alone

these wounds won`t seem to heal

this pain is just too real

there`s just too much that time cannot erase

when you cried i`d wipe away all of yout tears

when you`d scream i`d fight away all of your fears

and i`v held your hand through all of these years

but you still have all of me

you used to captivate me

by your resonating light

but now i`m bound by the life you left behind

your face it haunts my once pleasant dreams

your voice it chased away all the sanity in me

i`ve tried so hard to tell my self that you`re gone

but though you`re still with me

i`ve been alone all along

شعر من

درونم سیاه است

خانه ام بارانی است

حیاتم گرم و نورانی است

به او می نگرم تو را می بینم

فضای دلم بس عرفانی است

در دلم طوفانی است

گریه ام کولاکی است

در دلم غوغایی است

عشق من دریایی است